30 Nisan 2017 Pazar

ve bir kimsesizlik yaşıyorum insanların ortasında, ve bir yalnızlık hissediyorum insanların bakışlarının altında, ve bir de sevgisizlik hissediyorum bunca hasret kalmış insanların içinde, ve ben kendimi yaşayamaz oldum, bu denli kendime aç olduğum halde..

tümüyle imkansızlık içinde kıvranıyorum..imkansızlığın sancısı bu ve bunu böylece kabullenmekten başka bir çıkar yol yoktu..böyle geçecek ev...